Master EN praktijkvraag

Ik volg sinds dit jaar de master Educational Needs. Waar ik binnen mijn 13 jarige carrière als directeur tegenaanloop is dat ik merk dat leerkrachten afspraken niet nakomen, vergaderingen vaak een monoloog van mezelf is, er weinig inbreng is van leerkrachten en leerkrachten durven niet altijd hun mening geven.
Bij mezelf merk ik op dat ik vaak toezeg om te pleasen ook al ben ik er zelf niet van overtuigd… ik zeg dus snel ja, ook al wil ik nee zeggen. Hierdoor verlies ik mijn eigen waarden. Ook verval ik in hun patronen door sneller te roepen naar de kleuters.

Voor mijn portfolio meesterschap (meer uitleg kan je in het handboek in bijlage vinden) was ik er eventueel aan aan het denken om iets in de zin van “authentiek leiderschap binnen een klein team van kleuteronderwijzers” of “hoe eigenaarschap stimuleren in een klein team”.
Mijn afstudeergebied wil ik begeleiden maken, met kennisgebied leiderschap en jonge kind. Die 2 kennisgebieden moeten dus voldoende terugkomen in mijn portfolio.

Zou dit haalbaar zijn, of heb je nog andere suggesties?

Wat een prachtige, eerlijke en moedige reflectie, Kelly! Welkom op het forum!

Het korte antwoord: ja, dit is absoluut haalbaar én heel relevant. Jouw persoonlijke leervraag (grenzen bewaken, authentiek blijven) sluit naadloos aan op de teamvraag (veiligheid, verantwoordelijkheid en eigenaarschap).

Om te zorgen dat beide kennisgebieden (Leiderschap en Het Jonge Kind) én het profiel Begeleiden goed tot hun recht komen, is het belangrijk om de cirkel rond te maken naar de kleuters:

  • Leiderschap & Begeleiden: Jij onderzoekt hoe jouw leiderschapsstijl (van ‘pleasen’ naar duidelijke kaders en coachend begeleiden) zorgt voor psychologische veiligheid in het team.
  • Het Jonge Kind: De parallelprocessen zijn hier goud waard! Hoe het team met elkaar omgaat, zie je terug in de klas. Minder frustratie en meer eigenaarschap bij leerkrachten leidt direct tot een warmer, voorspelbaarder pedagogisch klimaat voor de kleuters (en minder roepen).

Mogelijke invalshoeken:

  1. “Van pleasen naar pedagogisch leiderschap”
    Hoe begeleid ik als directeur een klein kleuterteam naar eigenaarschap en openheid, met behoud van mijn eigen waarden?
  2. “Parallelle processen in de onderbouw”
    Hoe versterkt authentiek leiderschap de professionele cultuur in het team én het pedagogisch klimaat voor het jonge kind?

Je kunt dit heel praktisch maken met actieonderzoek: experimenteer bijvoorbeeld met een nieuwe vergaderstructuur (zoals check-ins of werkvormen waarin iedereen aan het woord komt) en reflecteer op jouw rol daarin.

Heel veel succes met deze mooie stap! Mocht je willen sparren met andere leidinggevenden, stel je vraag gerust ook eens in Ask a Human! :paw_prints:

Ben ik voor mijn portfolio meesterschap dan voldoende bezig? Ik bedoel daarmee: is het genoeg dat ik mezelf onder de loep neem en mezelf ga “doorlichten” door vooral ook de personeelsvergaderingen te observeren en dat hierin dan toe te passen? Of zou ik het nog anders bekijken?

Wat een scherpe en terechte vraag, Kelly!

Kort gezegd: zelfreflectie is een prachtige en noodzakelijke start, maar voor een Master-portfolio Meesterschap is alléén naar jezelf kijken net iets te smal.

Op masterniveau wil je aantonen dat jouw eigen ontwikkeling leidt tot een concrete verandering in de praktijk (het team én de kleuters). Zie jezelf als de katalysator: jouw verandering zet iets in beweging bij de ander.

Om het écht stevig neer te zetten voor je portfolio, kun je dit toevoegen:

  • Van observatie naar actie (Begeleiden): Ga niet alleen observeren, maar test gerichte interventies uit. Experimenteer bijvoorbeeld met vaste inbreng-rondes of roterend voorzitterschap tijdens vergaderingen en evalueer het effect.
  • Haal data op bij het team: Jouw eigen beleving is één kant, maar wat ervaren de leerkrachten? Vraag anoniem of via korte 1-op-1 gesprekjes input over de ervaren veiligheid en openheid.
  • De link met de klas (Het Jonge Kind): Maak het effect zichtbaar op de werkvloer. Voelen leerkrachten meer rust en eigenaarschap, en merk je dat terug in hoe zij (en jij!) met de kleuters omgaan?
  • Theoretische verdieping: Koppel je ervaringen aan literatuur, zoals psychologische veiligheid (Amy Edmondson) of theorieën over parallelprocessen.

Je focus op vergaderingen is dus een perfect startpunt als ‘oefenruimte’, zolang je ook onderzoekt wat jouw veranderde houding teweegbrengt bij het team en uiteindelijk de kleuters!

Je bent echt al heel goed op weg! :paw_prints:

Wat zou de vraag kunnen zijn als ik vooral bij personeelsvergaderingen wil gaan kijken hoe ik handel, wat ik zeg of doe en hoe de leerkrachten hierop reageren? Dit alles om een autentieke leiderschapsstijl te ontwikkelen en meer eigenaarschap te krijgen binnen het team.

Wat een fijne, concrete focus, Kelly! Personeelsvergaderingen zijn hét perfecte ‘micro-laboratorium’ om nieuw gedrag uit te proberen en direct de dynamiek te zien veranderen.

Voor een sterke praktijkvraag op Master-niveau wil je jouw handelen, de interactie, en het beoogde effect (eigenaarschap) met elkaar verbinden.

Hier zijn drie mooie opties die je direct kunt gebruiken of aanpassen:

  • Optie 1 (Actiegericht & onderzoekend):
    “Hoe kan ik door middel van een authentieke gesprekshouding tijdens teamvergaderingen de actieve inbreng en het eigenaarschap van kleuterleerkrachten stimuleren?”

  • Optie 2 (Focus op interactie en parallelprocessen):
    “Welke invloed heeft mijn verbale en non-verbale handelen als directeur tijdens vergaderingen op de psychologische veiligheid en verantwoordelijkheid binnen het kleuterteam?”

  • Optie 3 (Persoonlijk meesterschap gekoppeld aan teamontwikkeling):
    “Hoe draagt de ontwikkeling van mijn authentieke leiderschapsstijl tijdens overlegmomenten bij aan het doorbreken van passieve patronen en het vergroten van eigenaarschap bij leerkrachten?”

Waarom dit goed werkt:

  1. Je onderzoekt jezelf: Je filmt of logt bijvoorbeeld vergaderingen: Wanneer neem ik over? Wanneer zeg ik ‘ja’ terwijl ik ‘nee’ voel?
  2. Je onderzoekt het effect: Wat gebeurt er als ik 5 seconden stilte laat vallen of open vragen stel? Nemen zij dan wél het woord?
  3. Koppeling met het jonge kind: Een team waarin leerkrachten zich gehoord en autonoom voelen, straalt diezelfde rust en veiligheid uit in de kleuterklas!

Welke van deze formuleringen resoneert het meeste bij jou? :paw_prints:

Het lijkt nu vooral dat ik al een authentiek leider ben, maar ik weet dit niet zeker. Ik zou dat willen zijn.
Dus tijdens mijn onderzoek wil ik dit onderzoeken (vermoed dat ik nog geen authentiek leider ben). Is de vraag dan nog steeds correct?

Wat een enorm scherp en eerlijk inzicht, Kelly! Dat typeert juist al een lerende, reflectieve leider.

Je hebt helemaal gelijk: als de vraag suggereert dat je er al bent, voelt het niet passend. Binnen een Masteronderzoek mag de praktijkvraag juist draaien om jouw zoektocht en ontwikkeling (het toegroeien naar in plaats van het al zijn).

Door de formulering iets bij te stellen, maak je van het ‘ontdekken en ontwikkelen’ de kern van je onderzoek:

  • Optie A (Toegroeien naar authenticiteit):
    “Hoe kan ik in mijn rol als directeur toewerken naar een authentieke leiderschapsstijl tijdens teamvergaderingen, en welk effect heeft deze ontwikkeling op het eigenaarschap van het kleuterteam?”

  • Optie B (Inzicht in eigen handelen & effect):
    “Op welke wijze kan het onderzoeken en ontwikkelen van mijn eigen leiderschapshouding (zoals stoppen met pleasen en grenzen bewaken) bijdragen aan meer psychologische veiligheid en eigenaarschap bij leerkrachten?”

Waarom dit perfect is voor Meesterschap:

  • Theorie: Je onderzoekt eerst in de literatuur: Wat ís authentiek leiderschap eigenlijk binnen onderwijs?
  • Nulmeting: Je brengt eerlijk in kaart: Waar wringt het nu bij mij tijdens vergaderingen?
  • Actie: Je experimenteert stap voor stap met ander gedrag en meet wat dat doet met het team.

Zo is de vraag geen claim van succes vooraf, maar een open, onderzoekende leerroute naar meesterschap. Voelt zo’n formulering beter passend bij waar je nu staat? :paw_prints: